Louter-geluid en louter-videobeeld
Wat hebben media met alleen geluid of met alleen beeld met elkaar gemeen? Precies, er wordt maar één zintuig voor gebruikt: het gehoor (oren) of het zicht (ogen). Wat nu als een van deze zintuigen niet goed werkt? Dan moet het mogelijk zijn om de informatie op een andere manier mee kunnen krijgen. Daarover gaat WCAG 1.2.1 Louter-geluid en louter-videobeeld (vooraf opgenomen).
WCAG 1.2.1 – Louter-geluid en louter-videobeeld (vooraf opgenomen)
Succescriterium 1.2.1 vereist kortgezegd dat er voor alle vooraf opgenomen louter-geluidsfragmenten en louter-videobeelden een alternatief geboden wordt.
Waarom is dit belangrijk?
Zoals in het begin al aangegeven, werken niet alle zintuigen voor iedereen even goed. Mensen die doof of slechthorend zijn kunnen media die alleen uit geluid bestaan niet waarnemen. Mensen die blind of slechtziend zijn kunnen media die alleen uit videobeeld bestaan niet waarnemen. Zij zijn dus afhankelijk van een alternatief.
Maar, ook andere mensen zijn hierbij gebaat. Er zijn mensen die het bijvoorbeeld moeilijk vinden om visuele content zoals videobeelden goed te begrijpen. Hetzelfde geldt voor audiofragmenten. Zij kunnen het dan bijvoorbeeld makkelijker vinden om de informatie in tekst op hun eigen tempo te kunnen lezen. En voor mensen die zowel doof als blind zijn, kan het een uitkomst zijn als de informatie in tekst wordt aangeboden, want dan kan deze tekst bijvoorbeeld in braille gepresenteerd worden.
Zo is er door de content ook op een alternatieve manier aan te bieden voor iedereen een optie om de content goed waar te nemen en te begrijpen.
Wat houdt dit concreet in?
Louter-geluid
Voor een op zichzelf staand geluidsbestand moet een alternatief geboden worden in tekst. Denk aan een uitgeschreven gesproken boodschap, de songtekst van een lied, of een transcript van een podcast.
→ Als het geluidsbestand bij het toegankelijke alternatief van een video hoort (bijvoorbeeld bij een download van de video met een mp3-bestand voor de audiodescriptie), of een alternatief is voor de tekst die al op de pagina staat, is een alternatief voor het geluidsbestand niet nodig.
Louter-video
Voor een video zonder geluid moet een alternatief geboden worden waarin de belangrijke visuele informatie in de juiste volgorde wordt beschreven. Dit kan bijvoorbeeld in tekst zijn, of in een geluidsbestand.
→ Een video met muziek, maar zonder gesproken tekst, wordt niet gezien als louter-video. Er is dan immers wel geluid. Dit soort video’s worden bij andere succescriteria beoordeeld (zoals 1.2.3 en 1.2.5).
→ Soms worden er louter-videobeelden getoond voor sfeerbeelden, bijvoorbeeld in de banner van de website. Deze kunnen als decoratief worden beschouwd, dus hoeft daar geen alternatief voor te komen. Het beste is om dit soort video’s dan ook te verbergen voor hulpsoftware, bijvoorbeeld met aria-hidden="true".
In de praktijk
Er zijn natuurlijk veel verschillende situaties te bedenken, maar in de praktijk zie ik de meeste problemen bij twee situaties die ik hierboven al beschreef: videobeelden die als decoratieve sfeerbeelden aan de banner van een website zijn toegevoegd, en podcasts.
Voor het eerste voorbeeld hoeft dus geen alternatief geboden te worden en is het beste om de beelden expliciet voor hulpsoftware te verbergen, voor het tweede voorbeeld moet wel een alternatief komen. Het beste is in dat geval bijvoorbeeld een uitgeschreven transcript. Die kan je dan bijvoorbeeld onder de podcastaflevering of via een duidelijke link aanbieden.
Voor iedereen toegankelijk
Door bij louter-geluid en louter-videobeelden een alternatief aan te bieden, zorg je ervoor dat mensen die een bepaald zintuig niet of minder goed kunnen gebruiken alsnog toegang hebben tot dezelfde inhoud. Door hier al bij het maken van content rekening mee te houden, wordt je website gelijk een stuk toegankelijker voor een bredere groep mensen.
