71% is niet goed genoeg: rechter dwingt Carrefour tot volledige toegankelijkheid

Op 4 juni 2026 deed het Tribunal judiciaire de Caen een uitspraak die de toegankelijkheidswereld op zijn kop zet. De Franse supermarktketen Carrefour dacht veilig te zijn: het bedrijf voldeed immers al aan 71% van de toegankelijkheidscriteria. De rechter dacht er anders over.

De redenering was helder en meedogenloos: "Een e-commercesite kan niet een beetje toegankelijk zijn, hij moet het volledig zijn." Carrefour heeft zes maanden de tijd om carrefour.fr en de bijbehorende app volledig toegankelijk te maken. Doet het bedrijf dat niet? Dan volgt een dwangsom per dag vertraging.

Dit is niet zomaar een Frans probleem. De Europese Accessibility Act (EAA) stelde 28 juni 2025 als deadline voor alle private bedrijven die online diensten aanbieden in Europa. Dat geldt ook voor Nederland. En de boodschap uit Caen is duidelijk: gedeeltelijk voldoen is niet voldoen.

Waarom haalde Carrefour de rechtbank?

De zaak werd aangespannen door de Franse verenigingen apiDV en Droit Pluriel, gesteund door juristenvereniging Intérêt à Agir. Ze hadden Carrefour al in 2024 gesommeerd om hun online dienstverlening toegankelijk te maken.

De juridische basis ligt in een Europese richtlijn uit 2019 die e-commercediensten verplicht toegankelijk te maken voor mensen met een beperking. In Frankrijk is die richtlijn in 2023 omgezet in het Wetboek van Consumentenrecht. In Nederland vertaalt dit zich via het Besluit digitale toegankelijkheid voor de publieke sector en de EAA voor de private sector.

Carrefour betwistte de verplichting zelf nooit. Ze stelden simpelweg dat 71% score voldoende was. De rechter gebruikte een treffende metafoor in zijn uitspraak: je kunt ook niet zeggen dat 71% van de treden van een trap overdekt is door een helling. De rolstoelgebruiker heeft niets aan een bijna-helling.

Wat is een resultaatsverplichting en waarom is dat zo belangrijk?

Is digitale toegankelijkheid een inspannings- of resultaatsverplichting?

Het is een resultaatsverplichting. Organisaties moeten aantoonbaar voldoen aan alle toepasselijke criteria, niet aan een percentage ervan.

Dit onderscheid is cruciaal. Veel organisaties die wij bij Cardan spreken, werken met een "verbetertraject" waarbij ze jaar op jaar iets beter worden maar nooit volledig compliant zijn. De uitspraak in Caen maakt duidelijk dat dit juridisch niet houdbaar is wanneer de deadline verstreken is.

De RGAA (Referentiel general d'amelioration de l'accessibilite), het Franse equivalent van de Nederlandse WCAG-norm en het WCAG-raamwerk van het W3C, vereist 100% naleving van alle toepasselijke criteria. Niet 71%, niet 90%, niet "wij zijn er bijna". 100%.

Een tegenstrijdig signaal uit Lille

Op 5 mei 2026 deed de rechtbank in Lille een vrijwel identieke zaak tegen Auchan af met een verrassende conclusie: Auchan E-Commerce zou helemaal niet onderworpen zijn aan de toegankelijkheidsverplichting. De betrokken organisaties spraken van een "kennelijk onjuiste interpretatie" van het Europese recht en tekenden hoger beroep aan bij het Hof van Appel in Douai.

Twee rechtbanken, twee diametraal tegengestelde uitspraken binnen een maand. Dit illustreert precies waarom juridische duidelijkheid op dit terrein zo hard nodig is, en waarom wachten op handhaving de verkeerde strategie is. De trend is onmiskenbaar: rechters buigen zich actief over digitale toegankelijkheid als grondrecht.

Wat betekent dit voor Nederlandse webshops en dienstverleners?

In Nederland is de EAA per 28 juni 2025 van kracht voor private organisaties die producten of diensten aan consumenten aanbieden. Dat omvat webshops, verzekeraars, banken, vervoersbedrijven en telecomaanbieders, maar ook SaaS-platforms die gericht zijn op eindgebruikers.

De uitspraak in Caen is weliswaar Frans recht, maar het bevestigt de Europese interpretatie: resultaatsverplichting, geen inspanningsverplichting. Een Nederlandse rechter of toezichthouder die zich op dezelfde lijn stelt, kan vergelijkbare consequenties opleggen.

Wij zien in onze dagelijkse praktijk bij Cardan dat een groot deel van de commerciele webshops en dienstverlenende websites in Nederland nog ver verwijderd is van volledige WCAG 2.1 of 2.2 AA-naleving. Een score van 71% is eerlijk gezegd aan de hoge kant voor wat wij gemiddeld aantreffen. Het risico op handhaving, claims of reputatieschade groeit naarmate de bewustwording bij gebruikersorganisaties toeneemt.

Wat een toegankelijkheidsverklaring je wel en niet geeft

Veel organisaties verwarren het publiceren van een toegankelijkheidsverklaring met het afdekken van hun risico. Dat is een misverstand dat we actief bestrijden.

Een toegankelijkheidsverklaring beschrijft de stand van zaken. Het is transparantie, geen vrijbrief. De rechter in Caen heeft precies dit punt bevestigd: het erkennen van tekortkomingen ontslaat je niet van de plicht om ze op te lossen.

Een goede toegankelijkheidsverklaring moet gekoppeld zijn aan een realistisch, aantoonbaar verbeterplan. Maar de deadline is al gepasseerd. De urgentie om dat verbeterplan om te zetten in actie is nu juridisch vastgesteld.

Cardan adviseert: zo pak je het aan

In onze dagelijkse praktijk zien wij drie patronen bij organisaties die aantoonbaar aan het verbeteren zijn en juridisch het minste risico lopen:

1. Audit als nulmeting, niet als eindpunt. Een WCAG-audit geeft inzicht in de werkelijke staat van je digitale dienstverlening. Niet om een rapport in de kast te leggen, maar als startpunt van een concreet actieplan met prioritering op impact en haalbaarheid.

2. Eigenaarschap in de lijn, niet alleen bij IT. Toegankelijkheid verankeren vraagt om bewustwording bij redacteurs, ontwerpers, inkopers en management. Wij zien dat organisaties die toegankelijkheid als een inkoopeis en kwaliteitseis formuleren structureel sneller verbeteren dan organisaties die het uitsluitend als technisch project behandelen.

3. Continu meten, niet eenmalig testen. Websites en apps veranderen continu. Een eenmalige audit is een momentopname. Onze Accessibility as a Service (AaaS)-aanpak helpt organisaties om toegankelijkheid structureel in hun ontwikkelcyclus te verankeren, zodat nieuwe functionaliteiten toegankelijk worden opgeleverd in plaats van later gecorrigeerd.

De Carrefour-uitspraak is een wake-upcall. Niet als bedreiging, maar als bevestiging van iets wat wij al jaren zeggen: digitale toegankelijkheid is geen nicheproject. Het is een fundamenteel recht, een wettelijke verplichting, en steeds vaker ook een zakelijk risico.

Samenvatting

• Het Tribunal judiciaire de Caen heeft op 4 juni 2026 Carrefour verplicht om carrefour.fr en zijn app volledig toegankelijk te maken.

• De rechter stelde expliciet dat 71% naleving onvoldoende is: digitale toegankelijkheid is een resultaatsverplichting.

• De EAA is per 28 juni 2025 van kracht in heel Europa, ook voor Nederlandse private organisaties.

• Een tegenstrijdige uitspraak in Lille (Auchan) laat zien dat het juridische landschap in beweging is, maar de trend is helder.